ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္သို႔သာ မ်က္ႏွာမူေနတယ္ဆိုတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျမဘုရား

Zawgyi

ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ကို အလည္ေရာက္ခဲ့ျပီဆိုရင္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာမ်ားကေတာ့ ျမဘုရားကို ပထမဆံုးဦးတုိက္ ရွိခိုးေလ့ရွိပါတယ္။မနက္ပိုင္း (၈)နာရီခဲြမွ ညေနပိုင္း(၃)နာရီအထိ ဖြင့္ပါတယ္။

ဘုရားဖူးသြားမည့္ ဧည့္သည္မ်ားအေနျဖင့္ ေဘာင္းဘီအတို၊ အၾကပ္မ်ား၊ စကတ္အတိုမ်ား၊ လည္ဟိုက္အကႌ်၊T-shirt ဝတ္ဆင္ျခင္း မျပဳရပါဘူး။

အကယ္၍ ဝတ္သြားမိခဲ့ပါက အဝင္ဝတြင္ အဝတ္လဲခန္းႏွင့္ အဝတ္ငွားရမ္းေသာ ေနရာမ်ားတြင္ က်သင့္ေငြေပးေဆာင္၍ ငွားဝတ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဘုရားဝင္းျပင္ပတြင္လည္း စပန္႔သား ေဘာင္းဘီမ်ားအရွည္မ်ားကိုလည္းေရာင္းခ်ေပးေနသည့္အတြက္ ဧည့္သည္မ်ားအေနျဖင့္ အဆင္ေျပစြာဝယ္ယူဝတ္ဆင္ႏိုင္ပါတယ္ ။

ဒီျမဘုရားဟာ အေနာ္ရထာ ဘုရင္ကို သီဟိုဠ္ ဘုရင္ကလက္ေဆာင္ ဆက္သ ထားၿပီး ပုဂံကို အပို႕ လမ္းမွာမုန္တိုင္း မိၿပီး ထိုင္းကမ္းေျခမွာ သေဘၤာ ဆုိက္ေတာ့ပို႕ခိုင္းသူမ်ားက ေၾကာက္လန္႔ၿပီး ဆက္မပို႕ ရဲေတာ့တ့ဲအတြက္ ။

ကုန္းလမ္းကေန လာအိုႏိုင္ငံကို ေရာက္သြားခဲ့ၿပီးလာအို ဘုရင္က တျမတ္တႏိုး ကိုးကြယ္ ထားတဲ့ဆင္းတုေတာ္ပါ ဒီအေၾကာင္းကို သီဟိုဠ္ ဘုရင္က သိေတာ့ အေနာ္ရထာဘုရင္ထံ အေၾကာင္းၾကား ပါတယ္။

ႏွစ္ႏိုင္ငံ လံုးကဘုရင္ ေတြနဲ႕ မိတ္မပ်က္ ခ်င္တဲ့ အေနာ္ ရထာ ဘုရင္ကသီဟိုဠ္ ဘုရင္ကိုပါ ဖိတ္ေခၚၿပီး ျမဘုရားကို လာအို ဘုရင္ထံေရစက္ခ် လွဴဒါန္း ခဲ့ ပါတယ္။

အေနာ္ရထာ ဘုရင္ဆီက မ်က္ႏွာသာ ရလိုမႈ ကိုသာအဓိက ထားတဲ့ သီဟိုဠ္ ဘုရင္ ဟာ ခုလို အေနာ္ရထာဘုရင္နဲ႔အတူ အလွဴရွင္ အျဖစ္ ေရစက္ခ်ခြင့္ရတဲ့အတြက္ဝေက်နပ္သလို စစ္တိုက္ၿပီး ျဖစ္ေစ၊ သံတမန္ လႊတ္ၿပီးျဖစ္ေစျပန္ယူရင္  ။

အဲဒီ ေခတ္က အင္အားၾကီးတဲ့ အေနာ္ရထာဘုရင္ကို ျမဘုရား ျပန္အပ္ရမွာ ေသခ်ာ ေနေပမယ့္ျပည္သူေတြရဲ႕ သဒၶါတရားကို ခုလို အသိအမွတ္ျပဳေလးစားစြာ ေရစက္ခ် လွဴေပးတဲ့ အတြက္  ။

လာအုိဘုရင္ကလဲ အေနာ္ရထာ မင္းျမတ္ကို ပိုၾကည္ညိဳ ေလးစားခဲ့တယ္လို႕ သမိုင္းက ဆိုပါတယ္ ဒီလို သမိုင္း ေၾကာင္း ၾကီးတဲ့ ျမဘုရား ကိုမွ ထိုင္းကလာအို ႏိုင္ငံကေန တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ ယူခဲ့ ပါတယ္။

ထုိင္း ေခတ္ AD- 1438

ထိုင္းဟာ လာအို ႏိုင္ငံ ကို တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ ၿပီးလာအို ႏိုင္ငံရဲ႕ ေရွးေဟာင္း ျမိဳ႕ေတာ္ လြမ္ပရာဘမ္ကျမ ဘုရားကို ထိုင္းႏိုင္ငံကို ပင့္ ေဆာင္ လာပါတယ္ ျမဘုရားသည္ ဆူကုိထုိင္း ေခတ္ AD- 1438 ကပင္ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ရွိေနခဲ့သည္။

ထုိင္းရာမ ဘုရင္ ၁ 1782-1809 သည္ AD- 1782 တြင္ လာအုိႏုိင္ငံဗီယင္တိန္းၿမိဳ႕မွ ရရွိေသာ ျမဘုရားကုိ သူ၏နန္းေတာ္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေတာ္အတြင္း တစ္ပါတည္းတည္ေဆာက္ခဲ့ေလသည္ ။

ျမဘုရားဆိုေသာ္ျငားလည္း တကယ္ေတာ့မူႀကီးမားေသာ ေက်ာက္စိမ္းတုံးမွ ထုလုပ္ထားျခင္းျဖစ္ေလသည္။

ရာဇ၀င္သမုိင္းမွတ္တမ္းထဲတြင္မူ AD- 1434 ေလာက္က ထုိင္းႏုိင္ငံေျမာက္ပုိင္း ယခု ခ်င္းရုိင္ခရုိင္ (Chiangrai)တြင္ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ကုိ အဂၤေတမ်ားဖုံးအုပ္လ်က္ေတြ႔ရွိခ့ဲရေလသည္။

ဆင္းတုေတာ္ကုိ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္တစ္ပါး၏ ေက်ာင္းထံသုိ႔ ပင့္ေဆာင္သြားခဲ့သည္ တစ္ေန႔ေသာ အခါ ဆင္းတုေတာ္၏ ႏွာေခါင္းေတာ္ေနရာမွ အဂၤေတမ်ားသည္ အဖတ္လုိက္ အလိပ္လိပ္ကြာက်ၿပီးအတြင္းမွာ ေရာင္ျခည္စိမ္းမ်ား ပ်ံ႕လြင့္ေနသည္ကုိ ။

ဆရာေတာ္က ေတြ႔ရွိလုိက္ရေလသည္ ဆရာေတာ္က အဂၤေတမ်ားအားလုံးကုိ ဆင္းတုေတာ္မွ ဖယ္ရွားလုိက္ေသာအခါ ျမဘုရားဆင္းတုေတာ္ကုိ ဖူးျမင္လုိက္ရေတာ့သည္။

ထုိသတင္းကုိၾကားၾကေသာအခါ လူအမ်ားသည္ျမဘုရားကုိဖူးၾကဖုိ႔ စုရုံးလာၾကေတာ့သည္ ထုိအခ်ိန္ကခ်င္းရုိင္နယ္သည္ ခ်င္းမုိင္ (Chiangmai) ဘုရင္၏ လက္ေအာက္တြင္ရွိေနသည္။

ထုိ႔ေနာက္ဘုရင္ဆမ္ဖန္ကင္န္က ျမဘုရားကုိ ခ်င္းမုိင္သု႔ိပင့္ေဆာင္ရန္ ဆင္ေတာ္ကုိ လႊတ္ လုိက္ေလသည္ သုိ႔ေသာ္ အႀကိမ္တုိင္းတြင္ ဆင္ေတာ္က လမ္းဆုံေရာက္ေသာအခါ၌ လမ္းပန္း (Lampang ) ၿမိဳ႕တြင္းသုိ႔ ေျပးေျပး၀င္ေရာက္သြားခဲ့ေလသည္။

ဆင္ေတာ္ကသုံးႀကိမ္တုိင္တုိင္ လမ္းပန္းၿမိဳ႕တြင္းသုိ႔ ေျပး၀င္ပုံကုိေထာက္ရႈၿပီး ဘုရင္က ျမဘုရားသည္ လမ္းပန္းၿမိဳ႕၌ စံပယ္ေတာ္မူလုိသည္ဟု အေတြး ရၿပီးေနာက္ ။

AD 1468

ဆင္းတုေတာ္ကုိ ႏွစ္ေပါင္း ၃၂ ႏွစ္တုိင္တုိင္ တန္ခုိးထက္ေသာ ခ်င္းမုိင္ဘုရင္ တိေလာကTiloka စုိးစံေသာ  AD 1468 အထိ လမ္းပန္းၿမိဳ႕တြင္ စံပယ္ထားခဲ့ေလသည္။

AD- 1551 တြင္ ခ်င္းမုိင္ဘုရင္သည္ သားေတာ္မက်န္ရစ္ ဘဲနတ္ရြာစံေလေတာ္ သမီးေတာ္တစ္ပါးက လာအုိဘုရင္ႏွင့္ စုလ်ားရစ္ပတ္ေလသည္ သမီးေတာ္မွ ခ်ဳိင္းခ်က္သ Chaichettha မင္းသားဖြား ျမင္ေတာ္မူသည္။

ခ်င္းမုိင္၀န္ႀကီးမ်ားက ၁၅ ႏွစ္အရြယ္ မင္းသားကုိ ထီးနန္းအပ္ေသာအခါ လက္ခံခဲ့ေသာ္လည္း သူ၏ခမည္းေတာ္ လာအုိဘုရင္နတ္ရြာစံေသာအခါ မင္းသားသည္ သူ၏တုိင္းျပည္သုိ႔ ျပန္ခ်င္ေနခဲ့ေတာ့သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ AD- 1552 တြင္မင္းသားသည္ လာအုိႏုိင္ငံ၏ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေသာ LuangPrabang လူအမ္ပရာဘန္သုိ႔ ျမဘုရားကုိ ပင့္ေဆာင္သြားခဲ့ေလသည္ ခ်င္းမုိင္၀န္ႀကီးမ်ားကုိ သူျပန္လာပါမည္ဟု ကတိျပဳခဲ့ေလသည္။

သူဘယ္ေတာ့မွ မျပန္ခဲ့သလုိျမဘုရားသည္လည္း လူအမ္ပရာဘန္တြင္ ၁၂ ႏွစ္တုိင္တုိင္း စံပယ္ေနခဲ့ရေလသည္။

AD- 1564 တြင္ ဘုရင္ခ်ဳိင္းခ်က္သဟာ လာေရာက္တုိက္ခုိက္ေသာ ျမန္မာဘုရင္ ဘုရင့္ေနာင္ကုိ ဆက္လက္ မခုခံႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ သူ၏ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိဗီရန္တိန္ Vientiane သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕စုိးစံခဲ့ရေတာ့သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမဘုရားသည္ ဗီရန္တိန္းတြင္ ႏွစ္ေပါင္း၂၁၄ ႏွစ္တုိင္ေအာင္ စံပယ္ေနခဲ့ရေတာ့၏ ။

ေလာနိုင္ငံတြင္ ၂၂၆ ႏွစ္

ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာႏုိင္ငံတြင္ ၂၂၆ ႏွစ္တုိင္ေအာင္စံပါယ္ေနေတာ္မူၿပီး  AD- 1778 တြင္ ဘန္ေကာက္၏ ရာမဘုရင္ ၁ Chao Phraya chakri သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တစ္ဦး အျဖစ္ ဗီရန္တိန္းကုိ သိမ္းပုိက္လုိက္ၿပီးေနာက္။

ျမဘုရားကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္သုိ႔ ပင့္ေဆာင္လာခဲ့ေလသည္ ဘန္ေကာက္ကုိလည္း ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ တည္ေဆာက္လုိက္ၿပီး ျမဘုရားကုိလည္း နန္းေတာ္အတြင္း ထည့္သြင္းစံပယ္ေတာ္မူေစေလသည္။

ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ျမဘုရားသည္ထုိင္းႏုိင္ငံကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ အေဆာင္တန္ခိုးႀကီး ဘုရားအျဖစ္ ေက်ာ္ခဲ့ေလသည္။

ဆင္းတုေတာ္ကုိ သြန္ဘူရီမွ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေတာ္ နန္းေတာ္ဘုရားေက်ာင္းသုိ႔ AD- 1784 March 22 တြင္ပင့္ေဆာင္ခဲ့ၾကေလသည္။

ရာမဘုရင္ ၁ ကျမဆင္းတုေတာ္ကုိ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ ေႏြႏွင့္ မုိိးတြင္ သကၤန္းကပ္ေလသည္ ရာမဘုရင္ ၃ က  1824 – 1851 တြင္မူ တစ္ႀကိမ္ထပ္တုိး၍ ေဆာင္းသကၤန္းပါကပ္လွဴေလသည္။

ျမဆင္းတုေတာ္ သကၤန္းကပ္ပြဲေတာ္ကုိႏွစ္စဥ္ သုံးႀကိမ္တုိင္တုိင္ က်င္းပခဲ့ေလသည္ ျမဆင္းတုေတာ္၏ ရင္ေတာ္သည္ ၄၈.၃ စီတီမီတာ ရွိသည္ ဥာဏ္ေတာ္သည္ ၆၆ စီတီမီတာ ရွိသည္။

ဆင္းတုေတာ္သည္ ထုိင္ကိုယ္ေတာ္ျဖစ္ၿပီး ညာေျခေတာ္သည္ ဘယ္ေျခေတာ္အေပၚ တင္္ထားေလသည္ ဆင္းတုေတာ္၏ ကုိယ္ေန ဟန္ပန္တရားထုိင္ေနပုံမွာ ေတာင္ပုိင္း အိႏိၵယႏွင့္ သီရိလကၤာ ဟန္ႏွင့္ ဆင္တူေနေလသည္။

ျမဘုရားကုိ ထုိင္းေတြက ၀ပ္ဖကေရာက္Wat Phra Kaew ဟုေခၚသည္ ၀ပ္ဆုိသည္မွာ ဘုရား၊ ကေရာက္က ေက်ာက္စိမ္းျဖစ္သည္ ျမဘုရား၏ ထူးျခားခ်က္ တစ္ခုမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းသို ့သာ မ်က္ႏွာမူလွည့္ေနျခင္း ျဖစ္သည္ ။

Unicode

မြန်မာနိုင်ငံဘက်သို့သာ မျက်နှာမူနေတယ်ဆိုတဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံမှ မြဘုရား

ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့ကို အလည်ရောက်ခဲ့ပြီဆိုရင် မြန်မာဗုဒ္ဓဘာသာများကတော့ မြဘုရားကို ပထမဆုံးဦးတိုက် ရှိခိုးလေ့ရှိပါတယ်။မနက်ပိုင်း (၈)နာရီခွဲမှ ညနေပိုင်း(၃)နာရီအထိ ဖွင့်ပါတယ်။

ဘုရားဖူးသွားမည့် ဧည့်သည်များအနေဖြင့် ဘောင်းဘီအတို၊ အကြပ်များ၊ စကတ်အတိုများ၊ လည်ဟိုက်အင်္ကျီ၊T-shirt ဝတ်ဆင်ခြင်း မပြုရပါဘူး။

အကယ်၍ ဝတ်သွားမိခဲ့ပါက အဝင်ဝတွင် အဝတ်လဲခန်းနှင့် အဝတ်ငှားရမ်းသော နေရာများတွင် ကျသင့်ငွေပေးဆောင်၍ ငှားဝတ်နိုင်ပါတယ်။

ဘုရားဝင်းပြင်ပတွင်လည်း စပန့်သား ဘောင်းဘီများအရှည်များကိုလည်းရောင်းချပေးနေသည့်အတွက် ဧည့်သည်များအနေဖြင့် အဆင်ပြေစွာဝယ်ယူဝတ်ဆင်နိုင်ပါတယ် ။

ဒီမြဘုရားဟာ အနော်ရထာ ဘုရင်ကို သီဟိုဠ် ဘုရင်ကလက်ဆောင် ဆက်သ ထားပြီး ပုဂံကို အပို့ လမ်းမှာမုန်တိုင်း မိပြီး ထိုင်းကမ်းခြေမှာ သင်္ဘော ဆိုက်တော့ပို့ခိုင်းသူများက ကြောက်လန့်ပြီး ဆက်မပို့ ရဲတော့တဲ့အတွက် ။

ကုန်းလမ်းကနေ လာအိုနိုင်ငံကို ရောက်သွားခဲ့ပြီးလာအို ဘုရင်က တမြတ်တနိုး ကိုးကွယ် ထားတဲ့ဆင်းတုတော်ပါ ဒီအကြောင်းကို သီဟိုဠ် ဘုရင်က သိတော့ အနော်ရထာဘုရင်ထံ အကြောင်းကြား ပါတယ်။

နှစ်နိုင်ငံ လုံးကဘုရင် တွေနဲ့ မိတ်မပျက် ချင်တဲ့ အနော် ရထာ ဘုရင်ကသီဟိုဠ် ဘုရင်ကိုပါ ဖိတ်ခေါ်ပြီး မြဘုရားကို လာအို ဘုရင်ထံရေစက်ချ လှူဒါန်း ခဲ့ ပါတယ်။

အနော်ရထာ ဘုရင်ဆီက မျက်နှာသာ ရလိုမှု ကိုသာအဓိက ထားတဲ့ သီဟိုဠ် ဘုရင် ဟာ ခုလို အနော်ရထာဘုရင်နဲ့အတူ အလှူရှင် အဖြစ် ရေစက်ချခွင့်ရတဲ့အတွက်ဝကျေနပ်သလို စစ်တိုက်ပြီး ဖြစ်စေ၊ သံတမန် လွှတ်ပြီးဖြစ်စေပြန်ယူရင်  ။

အဲဒီ ခေတ်က အင်အားကြီးတဲ့ အနော်ရထာဘုရင်ကို မြဘုရား ပြန်အပ်ရမှာ သေချာ နေပေမယ့်ပြည်သူတွေရဲ့ သဒ္ဓါတရားကို ခုလို အသိအမှတ်ပြုလေးစားစွာ ရေစက်ချ လှူပေးတဲ့ အတွက်  ။

လာအိုဘုရင်ကလဲ အနော်ရထာ မင်းမြတ်ကို ပိုကြည်ညို လေးစားခဲ့တယ်လို့ သမိုင်းက ဆိုပါတယ် ဒီလို သမိုင်း ကြောင်း ကြီးတဲ့ မြဘုရား ကိုမှ ထိုင်းကလာအို နိုင်ငံကနေ တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက် ယူခဲ့ ပါတယ်။

ထိုင်း ခေတ် AD- 1438

ထိုင်းဟာ လာအို နိုင်ငံ ကို တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက် ပြီးလာအို နိုင်ငံရဲ့ ရှေးဟောင်း မြို့တော် လွမ်ပရာဘမ်ကမြ ဘုရားကို ထိုင်းနိုင်ငံကို ပင့် ဆောင် လာပါတယ် မြဘုရားသည် ဆူကိုထိုင်း ခေတ် AD- 1438 ကပင်ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုင်းရာမ ဘုရင် ၁ 1782-1809 သည် AD- 1782 တွင် လာအိုနိုင်ငံဗီယင်တိန်းမြို့မှ ရရှိသော မြဘုရားကို သူ၏နန်းတော် ဘန်ကောက်မြို့တော်အတွင်း တစ်ပါတည်းတည်ဆောက်ခဲ့လေသည် ။

မြဘုရားဆိုသော်ငြားလည်း တကယ်တော့မူကြီးမားသော ကျောက်စိမ်းတုံးမှ ထုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်လေသည်။

ရာဇဝင်သမိုင်းမှတ်တမ်းထဲတွင်မူ AD- 1434 လောက်က ထိုင်းနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း ယခု ချင်းရိုင်ခရိုင် (Chiangrai)တွင် ဗုဒ္ဓဆင်းတုတော်ကို အင်္ဂတေများဖုံးအုပ်လျက်တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ဆင်းတုတော်ကို ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တစ်ပါး၏ ကျောင်းထံသို့ ပင့်ဆောင်သွားခဲ့သည် တစ်နေ့သော အခါ ဆင်းတုတော်၏ နှာခေါင်းတော်နေရာမှ အင်္ဂတေများသည် အဖတ်လိုက် အလိပ်လိပ်ကွာကျပြီးအတွင်းမှာ ရောင်ခြည်စိမ်းများ ပျံ့လွင့်နေသည်ကို ။

ဆရာတော်က တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည် ဆရာတော်က အင်္ဂတေများအားလုံးကို ဆင်းတုတော်မှ ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ မြဘုရားဆင်းတုတော်ကို ဖူးမြင်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုသတင်းကိုကြားကြသောအခါ လူအများသည်မြဘုရားကိုဖူးကြဖို့ စုရုံးလာကြတော့သည် ထိုအချိန်ကချင်းရိုင်နယ်သည် ချင်းမိုင် (Chiangmai) ဘုရင်၏ လက်အောက်တွင်ရှိနေသည်။

ထို့နောက်ဘုရင်ဆမ်ဖန်ကင်န်က မြဘုရားကို ချင်းမိုင်သု့ိပင့်ဆောင်ရန် ဆင်တော်ကို လွှတ် လိုက်လေသည် သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် ဆင်တော်က လမ်းဆုံရောက်သောအခါ၌ လမ်းပန်း (Lampang ) မြို့တွင်းသို့ ပြေးပြေးဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ဆင်တော်ကသုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လမ်းပန်းမြို့တွင်းသို့ ပြေးဝင်ပုံကိုထောက်ရှုပြီး ဘုရင်က မြဘုရားသည် လမ်းပန်းမြို့၌ စံပယ်တော်မူလိုသည်ဟု အတွေး ရပြီးနောက် ။

AD 1468

ဆင်းတုတော်ကို နှစ်ပေါင်း ၃၂ နှစ်တိုင်တိုင် တန်ခိုးထက်သော ချင်းမိုင်ဘုရင် တိလောကTiloka စိုးစံသော  AD 1468 အထိ လမ်းပန်းမြို့တွင် စံပယ်ထားခဲ့လေသည်။

AD- 1551 တွင် ချင်းမိုင်ဘုရင်သည် သားတော်မကျန်ရစ် ဘဲနတ်ရွာစံလေတော် သမီးတော်တစ်ပါးက လာအိုဘုရင်နှင့် စုလျားရစ်ပတ်လေသည် သမီးတော်မှ ချိုင်းချက်သ Chaichettha မင်းသားဖွား မြင်တော်မူသည်။

ချင်းမိုင်ဝန်ကြီးများက ၁၅ နှစ်အရွယ် မင်းသားကို ထီးနန်းအပ်သောအခါ လက်ခံခဲ့သော်လည်း သူ၏ခမည်းတော် လာအိုဘုရင်နတ်ရွာစံသောအခါ မင်းသားသည် သူ၏တိုင်းပြည်သို့ ပြန်ချင်နေခဲ့တော့သည်။

ထို့ကြောင့် AD- 1552 တွင်မင်းသားသည် လာအိုနိုင်ငံ၏မြို့တော်ဖြစ်သော LuangPrabang လူအမ်ပရာဘန်သို့ မြဘုရားကို ပင့်ဆောင်သွားခဲ့လေသည် ချင်းမိုင်ဝန်ကြီးများကို သူပြန်လာပါမည်ဟု ကတိပြုခဲ့လေသည်။

သူဘယ်တော့မှ မပြန်ခဲ့သလိုမြဘုရားသည်လည်း လူအမ်ပရာဘန်တွင် ၁၂ နှစ်တိုင်တိုင်း စံပယ်နေခဲ့ရလေသည်။

AD- 1564 တွင် ဘုရင်ချိုင်းချက်သဟာ လာရောက်တိုက်ခိုက်သော မြန်မာဘုရင် ဘုရင့်နောင်ကို ဆက်လက် မခုခံနိုင်တော့သဖြင့် သူ၏မြို့တော်ကိုဗီရန်တိန် Vientiane သို့ ပြောင်းရွှေ့စိုးစံခဲ့ရတော့သည်။

ထို့ကြောင့် မြဘုရားသည် ဗီရန်တိန်းတွင် နှစ်ပေါင်း၂၁၄ နှစ်တိုင်အောင် စံပယ်နေခဲ့ရတော့၏ ။

လောနိုင်ငံတွင် ၂၂၆ နှစ်

ထို့ကြောင့် လောနိုင်ငံတွင် ၂၂၆ နှစ်တိုင်အောင်စံပါယ်နေတော်မူပြီး  AD- 1778 တွင် ဘန်ကောက်၏ ရာမဘုရင် ၁ Chao Phraya chakri သည် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး အဖြစ် ဗီရန်တိန်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးနောက်။

မြဘုရားကို ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်သို့ ပင့်ဆောင်လာခဲ့လေသည် ဘန်ကောက်ကိုလည်း မြို့တော်အဖြစ် တည်ဆောက်လိုက်ပြီး မြဘုရားကိုလည်း နန်းတော်အတွင်း ထည့်သွင်းစံပယ်တော်မူစေလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ မြဘုရားသည်ထိုင်းနိုင်ငံကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသော အဆောင်တန်ခိုးကြီး ဘုရားအဖြစ် ကျော်ခဲ့လေသည်။

ဆင်းတုတော်ကို သွန်ဘူရီမှ ဘန်ကောက်မြို့တော် နန်းတော်ဘုရားကျောင်းသို့ AD- 1784 March 22 တွင်ပင့်ဆောင်ခဲ့ကြလေသည်။

ရာမဘုရင် ၁ ကမြဆင်းတုတော်ကို တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ် နွေနှင့် မိိုးတွင် သင်္ကန်းကပ်လေသည် ရာမဘုရင် ၃ က  1824 – 1851 တွင်မူ တစ်ကြိမ်ထပ်တိုး၍ ဆောင်းသင်္ကန်းပါကပ်လှူလေသည်။

မြဆင်းတုတော် သင်္ကန်းကပ်ပွဲတော်ကိုနှစ်စဉ် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျင်းပခဲ့လေသည် မြဆင်းတုတော်၏ ရင်တော်သည် ၄၈.၃ စီတီမီတာ ရှိသည် ဉာဏ်တော်သည် ၆၆ စီတီမီတာ ရှိသည်။

ဆင်းတုတော်သည် ထိုင်ကိုယ်တော်ဖြစ်ပြီး ညာခြေတော်သည် ဘယ်ခြေတော်အပေါ် တင်ထားလေသည် ဆင်းတုတော်၏ ကိုယ်နေ ဟန်ပန်တရားထိုင်နေပုံမှာ တောင်ပိုင်း အိန္ဒိယနှင့် သီရိလင်္ကာ ဟန်နှင့် ဆင်တူနေလေသည်။

မြဘုရားကို ထိုင်းတွေက ဝပ်ဖကရောက်Wat Phra Kaew ဟုခေါ်သည် ဝပ်ဆိုသည်မှာ ဘုရား၊ ကရောက်က ကျောက်စိမ်းဖြစ်သည် မြဘုရား၏ ထူးခြားချက် တစ်ခုမှာ မြန်မာနိုင်ငံဘက်ခြမ်းသို့သာ မျက်နှာမူလှည့်နေခြင်း ဖြစ်သည် ။

Hits: 396